دلار ۲۰۰ هزار تومانی با ذهن ما چه می‌کند؟؛ از تنگنای معیشت تا تنگنای شناخت/ بی‌ثباتی اقتصادی افق آینده را در ذهن ایرانیان نابود می‌کند

ر تابلوی ونگوگ، آدم ها غذای کمی دارند، اما جهان شان قابل فهم است. آنها می دانند چه می کارند، چه به دست می آورند و چه چیزی سر سفره می گذارند. اما در تورم مزمن، حتی اگر امروز غذای کافی روی میز باشد، فرد نمی داند قدرت خرید فردا چه خواهد بود. بنابراین شاید تفاوت بنیادی این باشد: فقر، مغز را فقط با کمبود مواجه نمی کند؛ اگر با ناامنی و استرس مزمن همراه شود، می تواند مغز را به سمت زندگی در «تهدید همیشگی» سوق دهد. و این دقیقاً نقطه اتصال اقتصاد، مغز و رفتار اجتماعی است.